Wpływ zaćmy na widzenie za kierownicą

Zaćma to zmętnienie naturalnej soczewki oka. Światło przechodzi przez nią nierówno i rozprasza się, zanim dotrze do siatkówki. Za kierownicą daje to kilka konkretnych problemów:

• spadek ostrości wzroku: tablice i znaki odczytujesz z mniejszej odległości, masz mniej czasu na reakcję,
• słabsze widzenie kontrastu: o zmierzchu, we mgle i w deszczu trudniej dostrzec pieszego w ciemnym ubraniu albo krawędź jezdni,
• olśnienie: światło reflektorów i nisko stojące słońce tworzą jasną poświatę zasłaniającą obraz,
• zmiana barw: zżółknięta soczewka osłabia odcienie niebieskie i fioletowe, a kolory świateł bywają mniej wyraźne,
• gorsza ocena odległości, zwłaszcza gdy zaćma rozwija się w obu oczach nierówno.

Część osób zauważa też częste zmiany mocy okularów albo podwójne widzenie jednym okiem. Mózg przyzwyczaja się do stopniowo pogarszającego się obrazu. Dlatego wiele osób jest zaskoczonych wynikiem badania i tym, jak bardzo poprawia się widzenie po zabiegu.

Wymagania wzrokowe dla kierowców

Wymagania określa rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców. Ocenę przeprowadza lekarz uprawniony do badania kierowców, a w razie wątpliwości kieruje Cię do okulisty.

Jeśli normy spełniasz tylko w okularach, w prawie jazdy pojawia się kod 01, czyli obowiązek jazdy w korekcji. Zaćma może obniżyć ostrość poniżej tych progów. Gdy to się dzieje, lekarz może wydać orzeczenie o przeciwwskazaniach do prowadzenia pojazdów do czasu leczenia. Kierowcy zawodowi mają wyższe progi i częstsze badania, więc odczuwają skutki zaćmy wcześniej. Szczegółowe wymagania mogą się zmieniać, dlatego aktualną ocenę zawsze potwierdza lekarz uprawniony.

Jazda nocą przy zaćmie

Noc to dla kierowcy z zaćmą najtrudniejsza pora. Po zmroku źrenica się rozszerza i światło przechodzi przez większą, często bardziej zmętniałą część soczewki. Efekt to większe rozproszenie i olśnienie.

Typowe objawy:

• halo i promienie wokół reflektorów i latarni,
• długie oślepienie po minięciu auta z naprzeciwka,
• trudność z dostrzeżeniem pieszych, rowerzystów i krawędzi drogi,
• szybsze zmęczenie oczu w trasie.

Jeśli czekasz na zabieg i nadal prowadzisz, ogranicz ryzyko:

• planuj trasy w ciągu dnia i unikaj jazdy o zmierzchu,
• utrzymuj w czystości przednią szybę od środka i od zewnątrz oraz reflektory,
• wymień zużyte pióra wycieraczek,
• nie zakładaj nocą okularów przyciemnianych ani żółtych szkieł reklamowanych do jazdy nocnej. Ograniczają ilość światła docierającego do oka,
• zjedź na pobocze, gdy czujesz, że przestajesz pewnie oceniać sytuację.

Narastające trudności z jazdą po zmroku to częsty powód, dla którego okulista sugeruje termin operacji.

Kiedy wrócić za kierownicę po operacji zaćmy?

W dniu zabiegu nie prowadzisz. Źrenica jest rozszerzona kroplami, oko może być zabezpieczone opatrunkiem, a obraz jest zamglony. Na powrót do domu zaplanuj transport.

Większość pacjentów wraca za kierownicę po kilku dniach do dwóch tygodni. O terminie decyduje okulista po badaniu kontrolnym, gdy stwierdzi, że ostrość wzroku spełnia wymagania dla kierowców.

Na czas powrotu wpływają:

• tempo gojenia: obrzęk rogówki i światłowstręt mogą utrzymywać się kilka dni,
• drugie oko: jeśli wciąż ma zaćmę lub dużą wadę, różnica obrazu między oczami utrudnia ocenę odległości,
• korekcja: docelowe okulary dobiera się zwykle po 4-6 tygodniach, a do tego czasu ostrość może się wahać,
• rodzaj implantu: przy soczewkach wieloogniskowych adaptacja do jazdy nocnej trwa dłużej.

Zanim ruszysz w trasę, sprawdź się na znanej drodze w dzień. Odczytaj tablice rejestracyjne z około 20 metrów i oceń, czy pewnie widzisz lusterka i deskę rozdzielczą. Jeśli po zabiegu nie potrzebujesz okularów do jazdy, możesz wykonać badanie u lekarza uprawnionego i wymienić prawo jazdy na dokument bez kodu 01.

Wybór soczewki a potrzeby kierowcy

Rodzaj soczewki wewnątrzgałkowej wybierasz przed zabiegiem. Jeśli dużo jeździsz, powiedz o tym okuliście na kwalifikacji, zwłaszcza gdy prowadzisz nocą lub zawodowo.

Dla wielu kierowców sprawdza się soczewka jednoogniskowa asferyczna lub EDOF. Dają dobrą jakość widzenia po zmroku i ograniczają zjawiska świetlne. Soczewka wieloogniskowa najmocniej zmniejsza zależność od okularów, ale osoby jeżdżące dużo w nocy powinny omówić jej wady z lekarzem.

Okulista weźmie pod uwagę stan rogówki i siatkówki, wielkość źrenicy oraz Twoje oczekiwania. Wybór zawsze jest kompromisem między wygodą bez okularów a jakością widzenia nocą.

Operacja zaćmy dla kierowców w OneDayClinic

W OneDayClinic wiemy, jak ważny jest szybki powrót do samodzielności. Dlatego czas oczekiwania na operację zaćmy w ramach refundacji NFZ wynosi u nas do 14 dni. Zabiegi wykonujemy w naszej klinice w Ostrawie i przeprowadziliśmy ich już blisko 20 000.

Na dzień zabiegu nie musisz organizować dojazdu. Odbieramy Cię z domu, odwozimy po operacji, a przez cały pobyt towarzyszy Ci opiekun.

Podczas kwalifikacji pytamy o Twoje nawyki za kierownicą i dobieramy implant do nich. Oprócz soczewki refundowanej oferujemy soczewki premium:

• asferyczne z filtrem światła niebieskiego,
• toryczne, przy astygmatyzmie,
• o wydłużonej głębi ostrości (EDOF),
• wieloogniskowe.

Korzystamy z soczewek Alcon, Hoya i Bausch + Lomb. Po zabiegu zapraszamy na kontrolę, a po zagojeniu na badanie wzroku i dobór okularów do jazdy lub do bliży w naszych salonach we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Brzegu i Oleśnicy. W ofercie mamy też okulary przeciwsłoneczne, przydatne w pierwszych tygodniach po operacji zaćmy.

Bezpieczna jazda zaczyna się od rzetelnej oceny wzroku

Zaćma odbiera kierowcy przede wszystkim kontrast i odporność na olśnienie, a dopiero później ostrość. Jeśli jazda po zmroku męczy Cię bardziej niż kiedyś, a znaki odczytujesz coraz później, umów badanie u okulisty. Nie czekaj, aż problem wyjdzie podczas badania kierowców. Po operacji wracasz za kierownicę zwykle w ciągu kilku dni do dwóch tygodni, zawsze po zgodzie lekarza. Wybór soczewki dopasowanej do tego, jak i kiedy jeździsz, daje największą szansę na pewne widzenie drogi zarówno w dzień, jak i nocą.

Artykuł Zaćma a prowadzenie samochodu: przepisy i powrót za kierownicę po zabiegu pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Wymagane badania przed operacją zaćmy

Podstawą jest badanie kwalifikacyjne u okulisty. Lekarz sprawdza, czy zabieg jest wskazany i bezpieczny, a pomiary pozwalają wyliczyć moc soczewki wewnątrzgałkowej.

Badanie kwalifikacyjne obejmuje zwykle:

• ostrość wzroku i pomiar wady,
• ciśnienie wewnątrzgałkowe,
• ocenę przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej,
• badanie dna oka i plamki,
• biometrię, czyli pomiar długości gałki ocznej,
• pomiar krzywizny i grubości rogówki.

Dokładność biometrii decyduje o tym, jak ostro zobaczysz po zabiegu. Jeśli nosisz soczewki kontaktowe, zapytaj, na ile dni przed pomiarem trzeba je odstawić. Soczewki zmieniają kształt rogówki i mogą zafałszować wynik.

Zakres badań ogólnych ustala placówka i lekarz. Często są to morfologia krwi, glukoza, elektrolity i parametry krzepnięcia, a przy chorobach serca także EKG. Wyniki powinny być aktualne, zwykle sprzed maksymalnie kilku tygodni. Jeśli chorujesz przewlekle, zabierz na kwalifikację wypis ze szpitala lub zaświadczenia od lekarzy prowadzących.

Które odstawić leki odstawić przed operacją?

Najważniejsza zasada brzmi: nie odstawiaj leków na własną rękę. Leki przyjmowane regularnie zwykle zażywasz także w dniu operacji, o ile lekarz nie zdecyduje inaczej. Dotyczy to leków na nadciśnienie, tarczycę czy serce.

Okulistę uprzedź szczególnie o:

• lekach przeciwkrzepliwych i przeciwpłytkowych, np. kwasie acetylosalicylowym, warfarynie, acenokumarolu, nowych doustnych antykoagulantach. Decyzję o ewentualnej zmianie dawki podejmuje lekarz, często we współpracy z kardiologiem. Zgłoś je co najmniej tydzień przed zabiegiem.
• lekach na cukrzycę, w tym insulinie. Dawkę dopasowuje się do posiłku w dniu zabiegu.
• lekach na prostatę z grupy alfa-blokerów, np. tamsulosynie. Mogą utrudniać rozszerzenie źrenicy, a chirurg powinien wiedzieć o tym przed operacją.
• kroplach do oczu, zwłaszcza na jaskrę.

Przygotuj pisemną listę wszystkich leków z dawkami, łącznie z suplementami. Lekarz może też zlecić krople antybiotykowe na kilka dni przed zabiegiem. Stosuj je dokładnie według zaleceń.

Co robić dzień przed zabiegiem?

Ostatnia doba przed operacją to głównie dbałość o higienę i spokojny wieczór.

Jedzenie i picie

• Zjedz zwykłą, lekką kolację.
• W dniu zabiegu zjedz lekkie śniadanie. Przy operacji popołudniowej nie rezygnuj z obiadu.
• Zrezygnuj z alkoholu co najmniej 48 godzin przed zabiegiem.
• Ogranicz mocną kawę, jeśli po niej odczuwasz kołatanie serca lub rośnie Ci ciśnienie.

Makijaż i kosmetyki

• Na co najmniej dobę przed zabiegiem zrezygnuj z makijażu oczu, zwłaszcza tuszu i cieni.
• W dniu zabiegu nie nakładaj kremów ani podkładu.
• Usuń sztuczne rzęsy i przedłużane rzęsy, jeśli to możliwe.
• Zrezygnuj z perfum.

Higiena

• Weź prysznic i umyj włosy dzień przed zabiegiem lub rano. Przez kilka dni po operacji woda nie powinna dostawać się do oka, więc mycie głowy będzie utrudnione.
• Twarz umyj samą wodą.

Postaraj się wyspać. Wypoczęty organizm lepiej znosi nawet krótki zabieg.

Co zabrać ze sobą do placówki?

Spakuj torbę wieczorem, żeby rano niczego nie szukać.

Dokumenty

• skierowanie od okulisty,
• dowód osobisty,
• wyniki badań i dokumentację medyczną,
• listę przyjmowanych leków z dawkami.

Rzeczy osobiste

• aktualne okulary,
• okulary przeciwsłoneczne na drogę powrotną,
• leki, które przyjmujesz w ciągu dnia,
• napój i lekką przekąskę,
• krople przepisane przed zabiegiem, jeśli lekarz tak zalecił.

Czego nie zabierać

• biżuterii, zwłaszcza kolczyków i łańcuszków,
• większej gotówki i kosztowności,
• soczewek kontaktowych.

W klinice spędzisz kilka godzin. Samo przygotowanie przed wejściem na salę operacyjną trwa zwykle do 2 godzin. W tym czasie dostajesz krople rozszerzające źrenicę i znieczulające. Lekki posiłek i coś do picia pomogą przetrwać oczekiwanie.

W co się ubrać?

Strój do operacji zaćmy ma być przede wszystkim wygodny i łatwy do zdjęcia bez dotykania twarzy. Przed wejściem na salę dostajesz fartuch, czepek i ochraniacze na buty.

Góra

• koszula lub bluza rozpinana z przodu, na guziki lub zamek,
• naturalny, oddychający materiał, np. bawełna,
• bez golfów i ubrań z wąskim dekoltem zakładanych przez głowę,
• bez metalowych elementów przy szyi.

Dół i buty

• luźne spodnie z miękkim pasem, np. dresowe,
• buty wsuwane lub zapinane na rzep, bez konieczności schylania się.

Ubierz się na cebulkę. Temperatura w poczekalni i na sali operacyjnej może się różnić, a sweter zdejmiesz łatwiej niż ciasną bluzę.

Po zabiegu przez kilka tygodni unikasz pochylania głowy i nacisku na oko. Ten sam zestaw ubrań, rozpinany i wsuwany, przyda się w domu podczas rekonwalescencji.

Transport i opieka po powrocie do domu

W dniu zabiegu nie prowadzisz samochodu. Oko jest po kroplach rozszerzających, bywa zabezpieczone opatrunkiem, a ostrość widzenia jest chwilowo obniżona. Zaplanuj powrót z bliską osobą lub zorganizowanym transportem.

W pierwszej dobie przyda się ktoś w domu. Pomoże w zakraplaniu oka, przygotowaniu posiłku i poruszaniu się, zwłaszcza po zmroku.

Przygotuj dom wcześniej:

• zrób zakupy i przygotuj posiłki na 1-2 dni,
• ustaw krople i harmonogram ich podawania w widocznym miejscu,
• ułóż często używane rzeczy na wysokości rąk, bez schylania się.

Przez 4-6 tygodni po zabiegu:

• nie dźwigaj ciężarów i unikaj gwałtownego schylania się,
• nie pocieraj oka,
• chroń oko przed wodą podczas prysznica,
• śpij na plecach lub na boku po stronie nieoperowanej,
• unikaj basenu, sauny i makijażu.

Wizyta kontrolna odbywa się zwykle około 14 dni po zabiegu. Nagły ból, silne zaczerwienienie lub wyraźne pogorszenie widzenia zgłoś lekarzowi od razu.

Jak wygląda przygotowanie do operacji zaćmy z OneDayClinic?

W OneDayClinic poprowadzimy Cię przez cały proces: od kwalifikacji przez dokumentację, sam zabieg, aż po kontrolę. Operacje zaćmy wykonujemy w ramach refundacji NFZ, a czas oczekiwania na zabieg wynosi do 14 dni. Do tej pory przeprowadziliśmy blisko 20 000 operacji.

Zdejmujemy z Ciebie najtrudniejszą część logistyki:

• transport: odbieramy Cię z domu lub wybranego miejsca i odwozimy po zabiegu,
• opiekun: towarzyszy Ci przez cały dzień, pomaga na miejscu i tłumaczy rozmowy z personelem,
• formalności: pomagamy skompletować dokumenty i zgłosić refundację.

Badanie kwalifikacyjne obejmuje komplet pomiarów potrzebnych do wyliczenia mocy implantu. Pracujemy na soczewkach Alcon, Hoya i Bausch + Lomb. Poza soczewką refundowaną oferujemy implanty premium: asferyczne z filtrem światła niebieskiego, toryczne, EDOF i wieloogniskowe. Po zabiegu zapraszamy na kontrolę oraz na badanie wzroku i dobór okularów w naszych salonach we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Brzegu i Oleśnicy.

Spokojny dzień zabiegu zaczyna się kilka dni wcześniej

Większość stresu przed operacją zaćmy wynika z niewiadomych. Gdy masz aktualne badania, listę leków uzgodnioną z lekarzem i spakowaną torbę, sam dzień zabiegu przebiega według planu. Zadbaj o higienę i zrezygnuj z makijażu, ubierz się wygodnie i zaplanuj powrót z bliską osobą. W domu przygotuj krople, posiłki i miejsce do odpoczynku. Wszystkie wątpliwości dotyczące leków, jedzenia czy chorób przewlekłych zgłoś okuliście podczas kwalifikacji. Lepiej zapytać o drobiazg niż przesuwać termin zabiegu w ostatniej chwili.

Artykuł Jak przygotować się do operacji zaćmy? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czy po operacji zaćmy trzeba nosić okulary?

Nie każdy pacjent po zabiegu potrzebuje okularów, ale większość korzysta z nich przynajmniej przy części czynności. Naturalna soczewka oka potrafi zmieniać kształt i ustawiać ostrość na różne odległości. Ta zdolność, nazywana akomodacją, słabnie z wiekiem, a sztuczna soczewka jej nie odtwarza. Implant ma stałą moc optyczną, wyliczoną przed zabiegiem.

W praktyce możliwe są trzy scenariusze:

• widzisz ostro w dali, a do czytania potrzebujesz okularów,
• widzisz dobrze na kilka odległości i sięgasz po okulary sporadycznie, na przykład przy drobnym druku,
• masz resztkową wadę, np. astygmatyzm (nieregularną krzywiznę rogówki), i korzystasz z okularów częściej.

Na wynik wpływa też stan rogówki, siatkówki i drugiego oka. Jeśli zaćma dotyczy obu oczu, a operacje odbywają się w odstępie kilku tygodni, okres przejściowy bywa mniej wygodny. Jedno oko widzi już po nowemu, drugie wciąż przez zmętniałą soczewkę. Ostateczną decyzję o korekcji okulista podejmuje po zakończeniu gojenia, a nie w pierwszych dniach po zabiegu.

Po jakim czasie dobiera się okulary po operacji zaćmy?

Okulary korekcyjne po operacji zaćmy dobiera się najczęściej po 4-6 tygodniach od zabiegu. W tym czasie goi się nacięcie rogówki, ustępuje obrzęk, a implant stabilizuje się w torebce soczewki. U części pacjentów, zwłaszcza z chorobami współistniejącymi, wzrok stabilizuje się nawet 8-12 tygodni.

Badanie refrakcji (pomiar wady wzroku) wykonane zbyt wcześnie daje wynik, który po kilku tygodniach przestaje być aktualny. Szkła dobrane w drugim tygodniu po zabiegu często trzeba wymieniać.

Jeśli w okresie przejściowym trudno Ci czytać, okulista może zgodzić się na tymczasowe okulary do bliży o niewielkiej mocy. Przy operacji obu oczu docelową korekcję dobiera się zwykle dopiero po zagojeniu drugiego oka.

Okulary do czytania, widzenia dali i progresywne

Rodzaj okularów zależy od tego, na jaką odległość ustawiono implant i jak wygląda Twój dzień.

Kilka uwag:

• Okulary do czytania po zaćmie to najczęstszy wybór przy soczewce jednoogniskowej ustawionej do dali. Są proste i tanie, ale przy spojrzeniu w dal trzeba je zdejmować.
• Okulary do dali pomagają, gdy po zabiegu została niewielka krótkowzroczność, nadwzroczność lub astygmatyzm.
• Okulary progresywne mają płynnie zmieniającą się moc. Górna część szkła służy do dali, środkowa do odległości pośrednich, na przykład ekranu, a dolna do czytania. To wygodne rozwiązanie dla osób aktywnych. Wymaga zwykle kilku dni przyzwyczajenia.

Przed doborem opowiedz okuliście lub optometryście o swoich nawykach: ile godzin spędzasz przy komputerze, czy prowadzisz nocą, czy dużo czytasz.

Wpływ rodzaju soczewki na potrzebę noszenia okularów

O rodzaju implantu decydujesz przed zabiegiem, podczas badania kwalifikacyjnego. Ten wybór w największym stopniu określa, jak często będziesz sięgać po okulary.

• Soczewka jednoogniskowa daje ostry obraz w jednym zakresie, najczęściej w dali. Jest standardem w zabiegach refundowanych przez NFZ. Do czytania potrzebne są wtedy okulary.
• Soczewka toryczna koryguje astygmatyzm. Bez niej astygmatyzm powyżej około 1,5 dioptrii zwykle wymaga okularów także do dali.
• Soczewka o wydłużonej głębi ostrości (EDOF) poszerza zakres ostrego widzenia z dali na odległości pośrednie. Ekran komputera czy deska rozdzielcza są ostre bez okularów, a do drobnego druku okulary bywają potrzebne.
• Soczewka wieloogniskowa tworzy kilka ognisk i daje ostrość w dali, na odległość pośrednią i do bliży. Najmocniej zmniejsza zależność od okularów. Nocą może jednak dawać zjawiska świetlne, np. halo wokół lamp.

Żaden implant nie gwarantuje całkowitej niezależności od okularów. Efekt zależy od stanu oka, dokładności pomiarów przed zabiegiem i od tego, jak Twój mózg przyzwyczai się do nowego sposobu widzenia. Adaptacja do soczewek wieloogniskowych potrafi trwać kilka miesięcy.

Ochrona oczy przed promieniowaniem UV po zabiegu

Okulary przeciwsłoneczne po operacji zaćmy nosisz od pierwszego dnia. Oko po zabiegu jest wrażliwe na światło, a gojąca się rogówka i rozszerzona po kroplach źrenica nasilają światłowstręt. Okulary chronią też przed wiatrem, kurzem i odruchowym dotykaniem oka.

Przy wyborze sprawdź:

• filtr UV400, blokujący całe promieniowanie UVA i UVB,
• kształt oprawy: szerokie szkła lub osłony boczne zabezpieczają oko z każdej strony,
• polaryzację, ograniczającą odblaski od wody, śniegu i mokrej jezdni,
• kategorię przyciemnienia, na co dzień zwykle 2 lub 3.

Ścisła ochrona obowiązuje przez pierwsze 2-8 tygodni przy każdym wyjściu na zewnątrz, także w pochmurne dni. Promieniowanie UV przenika przez chmury. Dokładny okres określa okulista na wizycie kontrolnej.

Później okulary przeciwsłoneczne zostają zdrowym nawykiem. Siatkówka, czyli światłoczuła warstwa na dnie oka, przez całe życie reaguje na nadmiar UV i światła niebieskiego. Jeśli nosisz korekcję, sprawdzą się szkła fotochromowe, ciemniejące w słońcu, albo przeciwsłoneczne okulary korekcyjne.

Co zrobić ze starymi okularami po operacji?

Okulary noszone przed zabiegiem zwykle przestają pasować. Zaćma zmienia refrakcję oka, a wymiana soczewki zmienia ją ponownie. Osoba, która latami nosiła grube szkła na krótkowzroczność, po operacji może widzieć w dali bez korekcji.

Noszenie dawnych okularów na siłę może powodować:

• rozmyty obraz,
• bóle głowy i zmęczenie oczu,
• zaburzenia oceny odległości.

Szczególny przypadek to okres między operacjami obu oczu. Moc szkieł przestaje wtedy pasować do operowanego oka, a drugie oko wciąż potrzebuje dawnej korekcji. Częstym rozwiązaniem jest wyjęcie szkła po stronie operowanej lub zamiana go na szkło neutralne. Taką zmianę skonsultuj z okulistą.

Starych opraw nie musisz wyrzucać. Jeśli są wygodne i w dobrym stanie, optyk wstawi do nich nowe szkła dobrane po zakończeniu gojenia. Dawne okulary przydadzą się też jako zapasowa oprawa na nowe szkła przeciwsłoneczne.

Odpowiedni dobór okularów po zabiegu zaćmy

W OneDayClinic opiekujemy się Tobą od kwalifikacji do zabiegu aż po dobór okularów korekcyjnych. Operacje zaćmy wykonujemy w ramach refundacji NFZ w naszej klinice w Ostrawie. Przeprowadziliśmy już blisko 20 000 takich zabiegów. Organizujemy transport z domu do kliniki i opiekuna, który towarzyszy Ci przez cały dzień.

Przed zabiegiem pomagamy wybrać implant dopasowany do Twojego stylu życia. Poza soczewką refundowaną przez NFZ oferujemy soczewki premium:

• asferyczne z filtrem światła niebieskiego,
• toryczne, przy astygmatyzmie,
• o wydłużonej głębi ostrości (EDOF),
• wieloogniskowe.

Pracujemy na soczewkach firm Alcon, Hoya oraz Bausch + Lomb.

Po zagojeniu oka zapraszamy na badanie wzroku do naszych salonów we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Brzegu i Oleśnicy. Optometryści dobierają korekcję z pomocą automatycznego foroptera, a pomiary do szkieł indywidualnych wykonujemy skanerem DNEye Pro. Oprawy i markowe okulary przeciwsłoneczne znajdziesz w salonach oraz w naszym sklepie internetowym.

Ostry wzrok po zabiegu wymaga kilku tygodni cierpliwości

Pierwsze tygodnie po operacji to czas ochrony oka, a nie doboru korekcji. Nosisz okulary przeciwsłoneczne, stosujesz krople zgodnie z zaleceniami i stawiasz się na kontrolę. Docelowe okulary dobierasz zwykle po 4-6 tygodniach, gdy obraz przestaje się zmieniać. Ich rodzaj wynika z wybranego implantu i Twoich nawyków. Im dokładniej przed zabiegiem określisz, na czym Ci zależy, tym łatwiej ograniczyć liczbę par okularów do minimum. Jeśli po kilku miesiącach lub latach widzenie znów zacznie się zamazywać, zgłoś się do okulisty. Taki objaw może oznaczać zaćmę wtórną, którą leczy się krótkim zabiegiem laserowym.

Artykuł Kiedy dobrać okulary po operacji zaćmy i czy zawsze są potrzebne? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest zaćma posterydowa?

Zaćma posterydowa to rodzaj zmętnienia soczewki oka, które rozwija się w wyniku długotrwałego stosowania kortykosteroidów. Mogą to być leki przyjmowane doustnie, dożylnie, wziewnie, a nawet stosowane miejscowo, na przykład w postaci kropli do oczu lub maści.

Zmętnienie pojawia się najczęściej w tylnej części soczewki, w obszarze nazywanym torebką tylną, i z czasem może obejmować kolejne jej warstwy. Pod względem objawów i przebiegu zaćma posterydowa nie różni się istotnie od klasycznej zaćmy podtorebkowej tylnej, dlatego trudno ją rozpoznać wyłącznie na podstawie samych dolegliwości.

Ryzyko wystąpienia zaćmy rośnie wraz z dawką sterydów i czasem trwania terapii. Nie oznacza to jednak, że każda osoba leczona kortykosteroidami rozwinie to schorzenie. Wiele zależy od indywidualnej wrażliwości organizmu oraz choroby, z powodu której leczenie zostało wdrożone.

Jak sterydy wpływają na soczewkę oka?

Dokładny mechanizm, w jaki kortykosteroidy prowadzą do zmętnienia soczewki, nie został do końca poznany, choć naukowcy prowadzą liczne badania na ten temat. Wiadomo, że steroidy wpływają na metabolizm białek budujących soczewkę, prowadząc do zmian w ich strukturze i stopniowej utraty przejrzystości.

Ryzyko dotyczy sterydów podawanych ogólnie, na przykład w tabletkach, a także tych stosowanych miejscowo w okolicy oka, choć droga podania i dawka wpływają na skalę zagrożenia. Krople sterydowe stosowane przewlekle, na przykład po zabiegach okulistycznych lub w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych oka, również zwiększają ryzyko zmętnienia soczewki.

Zmiany w soczewce narastają zwykle powoli, przez miesiące lub lata terapii. Z tego powodu pacjenci przyjmujący sterydy przewlekle powinni mieć regularnie kontrolowany wzrok, nawet jeśli nie odczuwają jeszcze żadnych niepokojących objawów.

Objawy zaćmy posterydowej

Objawy zaćmy posterydowej pokrywają się z typowymi symptomami klasycznej zaćmy. Do najczęstszych należą:

• stopniowe zamglenie i utrata ostrości widzenia,
• większa wrażliwość na światło i olśnienie, szczególnie wieczorem,
• wyblakłe, mniej nasycone kolory,
• trudności z czytaniem drobnego druku,
• pogorszenie widzenia w słabym oświetleniu.

Ponieważ zmętnienie zwykle zaczyna się w tylnej części soczewki, blisko osi widzenia, objawy mogą pojawić się stosunkowo wcześnie, nawet przy niewielkim nasileniu zmian. Część pacjentów zauważa najpierw pogorszenie widzenia przy jasnym świetle, na przykład w słoneczny dzień, zanim problem stanie się widoczny w innych warunkach.

Kto jest najbardziej narażony na zaćmę polekową?

Największe ryzyko zaćmy posterydowej dotyczy pacjentów leczonych długotrwale wysokimi dawkami kortykosteroidów, na przykład w przebiegu nieswoistych chorób zapalnych jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, a także w reumatologii, transplantologii czy niektórych chorobach autoimmunologicznych.

Ryzyko rośnie wraz z dawką sterydów i długością terapii, dlatego dwie osoby przyjmujące ten sam lek mogą reagować zupełnie inaczej. Dodatkowe czynniki, takie jak wiek, choroby współistniejące czy wcześniejsze problemy okulistyczne, również wpływają na indywidualne ryzyko.

Osoby stosujące sterydowe krople do oczu przez dłuższy czas, na przykład po przeszczepie rogówki lub w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych, powinny mieć regularnie kontrolowany stan soczewki. Wczesne wykrycie zmian pozwala zaplanować leczenie, zanim zaćma zacznie znacząco ograniczać widzenie.

Diagnostyka i leczenie zaćmy posterydowej

Rozpoznanie zaćmy posterydowej opiera się na badaniu okulistycznym w lampie szczelinowej, które pozwala ocenić lokalizację i stopień zmętnienia soczewki. Lekarz bierze pod uwagę również wywiad dotyczący przyjmowanych leków, ponieważ historia terapii sterydowej jest ważną wskazówką diagnostyczną.

Jedynym skutecznym sposobem leczenia zaawansowanej zaćmy posterydowej jest zabieg chirurgiczny, podczas którego zmętniała soczewka naturalna zostaje usunięta i zastąpiona sztuczną soczewką wewnątrzgałkową. Sama operacja przebiega tak samo jak w przypadku klasycznej zaćmy związanej z wiekiem.

Przed zabiegiem lekarz przeprowadza pełną diagnostykę przedoperacyjną, w tym biometrię oka, która pozwala precyzyjnie dobrać moc wszczepianej soczewki. U pacjentów leczonych sterydami lekarz zwraca dodatkową uwagę na inne możliwe powikłania oczne tej terapii, na przykład podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, dlatego badanie przedoperacyjne bywa nieco szersze niż standardowo.

Jak zmniejszyć ryzyko zaćmy przy terapii sterydowej?

Jeśli lekarz zalecił Ci długotrwałe leczenie kortykosteroidami, nie oznacza to, że zaćma jest nieunikniona. Kilka prostych zasad pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań ocznych związanych z terapią:

• nigdy nie zmieniaj dawki ani nie odstawiaj leków bez konsultacji z lekarzem prowadzącym,
• informuj okulistę o każdej terapii sterydowej, nawet jeśli dotyczy ona innej części ciała,
• zgłaszaj się na regularne kontrole okulistyczne w trakcie leczenia, zwłaszcza przy terapii trwającej dłużej niż kilka miesięcy,
• reaguj na pierwsze objawy pogorszenia wzroku, zamiast czekać, aż zmętnienie soczewki znacząco się nasili,
• pytaj lekarza prowadzącego o możliwość zastosowania najniższej skutecznej dawki leku, jeśli choroba na to pozwala.

Regularna kontrola wzroku podczas terapii sterydowej pozwala wychwycić zmiany w soczewce na wczesnym etapie, kiedy leczenie jest prostsze, a dyskomfort dla pacjenta mniejszy.

Leczenie zaćmy w OneDayClinic

Jeśli zaćma posterydowa zacznie ograniczać Twoją codzienną aktywność, proponujemy zabieg usunięcia zmętniałej soczewki i wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej. Operacja trwa około 20 do 30 minut, wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym metodą fakoemulsyfikacji, przez niewielkie nacięcie nieprzekraczające 3 milimetrów.

Przed zabiegiem wykonujemy pełną diagnostykę przedoperacyjną, w tym biometrię oka skanerem DNEye, dzięki której precyzyjnie dobieramy moc wszczepianej soczewki. Do wyboru masz soczewki jednoogniskowe, wieloogniskowe, w tym trifokalne, soczewki EDOF o wydłużonej głębi ostrości oraz toryczne, korygujące astygmatyzm.

Zabiegi usunięcia zaćmy w OneDayClinic są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Działamy od ponad 10 lat w siedmiu klinikach w Polsce i Czechach, między innymi we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu i Ostrawie.

Regularna kontrola wzroku podczas terapii ma znaczenie

Zaćma posterydowa jest jednym z możliwych skutków długotrwałego leczenia kortykosteroidami, ale odpowiednio wcześnie wykryta nie musi znacząco ograniczać jakości Twojego życia. Regularna kontrola wzroku podczas terapii i szybka reakcja na pierwsze objawy dają największe szanse na łagodny przebieg leczenia, niezależnie od tego, jak długo terapia sterydowa jeszcze potrwa.

Artykuł Zaćma posterydowa – przyczyny, objawy i leczenie pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest biometria oka?

Biometria oka to badanie diagnostyczne, które mierzy parametry anatomiczne gałki ocznej z dokładnością do setnych części milimetra. Pozwala określić długość oka, krzywiznę rogówki, głębokość komory przedniej oraz inne wymiary wpływające na sposób, w jaki oko załamuje światło.

Na podstawie tych pomiarów lekarz oblicza moc optyczną soczewki wewnątrzgałkowej, którą wszczepia się w miejsce usuniętej, zmętniałej soczewki naturalnej podczas operacji zaćmy. Im dokładniejszy pomiar, tym większa szansa na uzyskanie ostrego widzenia po zabiegu, bez konieczności noszenia grubych okularów korekcyjnych.

Badanie jest nieinwazyjne i bezbolesne. Nie wymaga kontaktu urządzenia z powierzchnią oka ani specjalnego przygotowania. Nowoczesne skanery biometryczne oferują dokładność nawet kilkadziesiąt razy wyższą niż starsze metody pomiarowe.

Dlaczego biometria jest niezbędna przed operacją zaćmy?

Soczewka wewnątrzgałkowa wszczepiana podczas operacji zaćmy ma stałą moc optyczną, dobraną indywidualnie do Twojego oka. Bez precyzyjnego pomiaru biometrycznego dobór tej mocy opierałby się na przybliżeniach, a to zwiększa ryzyko, że po operacji nadal będziesz potrzebować okularów do widzenia na daleką lub bliską odległość.

Operacja zaćmy w większości przypadków wykonywana jest raz w życiu, ponieważ wszczepiony implant pozostaje w oku na stałe. Dlatego dokładność pomiarów wykonanych przed zabiegiem ma bezpośredni wpływ na komfort widzenia w kolejnych latach.

Biometria pozwala też wcześnie wykryć nietypową budowę oka, na przykład bardzo długą lub bardzo krótką gałkę oczną, wymagającą innego podejścia przy wyborze soczewki. Lekarz może wtedy dostosować plan zabiegu do Twoich indywidualnych warunków anatomicznych, zamiast stosować jeden uniwersalny schemat obliczeniowy.

Jakie parametry mierzy biometria oka?

Podczas badania biometrycznego urządzenie analizuje kilka istotnych wymiarów oka jednocześnie, w tysiącach punktów pomiarowych. Do najważniejszych parametrów należą:

• długość osiowa gałki ocznej,
• moc i grubość rogówki,
• głębokość komory przedniej,
• głębokość komory tylnej,
• wielkość źrenicy,
• moc soczewki wewnętrznej,
• aberracje optyczne niższego i wyższego rzędu.

Na podstawie tych danych specjalny algorytm oblicza moc soczewki wewnątrzgałkowej, dobraną tak, aby po operacji obraz ogniskował się możliwie najbliżej siatkówki. Dodatkowo lekarz ocenia ustawienie oka podczas czytania, widoczność w różnych warunkach oświetlenia oraz wygląd powierzchni rogówki. Taka ocena ułatwia wykrycie ewentualnych wczesnych zmian zaćmowych jeszcze przed pogorszeniem ostrości widzenia.

Różnice między biometrią optyczną a ultradźwiękową

Biometria oka wykonywana jest dwiema głównymi metodami: optyczną i ultradźwiękową. Obie służą do pomiaru długości gałki ocznej i innych parametrów potrzebnych do wyliczenia mocy soczewki wewnątrzgałkowej, różnią się jednak techniką i dokładnością.

Biometria optyczna wykorzystuje wiązkę światła, zwykle lasera o niskiej mocy, do pomiaru odległości wewnątrz oka. Metoda ta jest bezdotykowa, szybka i bardzo dokładna, dlatego stanowi obecnie standard w nowoczesnej okulistyce. Nie wymaga znieczulenia ani bezpośredniego kontaktu urządzenia z gałką oczną.

Biometria ultradźwiękowa opiera się na falach dźwiękowych i wymaga kontaktu sondy z powierzchnią oka lub zanurzenia oka w specjalnym pojemniku z wodą. Bywa stosowana wtedy, gdy zaawansowana zaćma lub inne zmętnienia ośrodków optycznych uniemożliwiają wykonanie pomiaru metodą optyczną. W standardowej diagnostyce przedoperacyjnej częściej stosuje się metodę optyczną, ponieważ zapewnia większą precyzję i komfort badania.

Jak przebiega badanie biometryczne?

Badanie biometryczne trwa zaledwie kilka minut i nie wymaga żadnego wcześniejszego przygotowania. Zwykle wykonuje się je bezpośrednio przed konsultacją okulistyczną.

Podczas badania opierasz twarz o podpórkę urządzenia i patrzysz w kierunku wyznaczonego punktu na wewnętrznym ekranie. Skaner automatycznie wykonuje serię pomiarów w obu oczach, zbierając dane w tysiącach punktów pomiarowych. Możesz mrugać w naturalny sposób, badanie nie wymaga specjalnej koncentracji ani wstrzymywania oddechu.

Cała procedura trwa około 3 do 4 minut i jest całkowicie bezbolesna. Wynik otrzymujesz od razu po badaniu w formie szczegółowego raportu, który lekarz omawia podczas konsultacji, wyjaśniając, jakie soczewki wewnątrzgałkowe najlepiej odpowiadają parametrom Twojego oka.

Wpływ wyników biometrii na dobór soczewki

Wyniki biometrii są podstawą do wyliczenia mocy soczewki wewnątrzgałkowej, ale mają też znaczenie przy wyborze jej typu. W zależności od zmierzonych parametrów oka oraz Twoich oczekiwań co do widzenia po operacji, lekarz może zaproponować kilka rozwiązań.

Osobom, którym zależy na ostrym widzeniu na jedną odległość, zwykle wystarcza soczewka jednoogniskowa. Pacjenci oczekujący dobrej ostrości widzenia na różnych odległościach, od czytania po patrzenie w dal, mogą rozważyć soczewkę wieloogniskową lub trifokalną. Przy współistniejącym astygmatyzmie stosuje się soczewki toryczne, korygujące nieregularny kształt rogówki.

Dokładność biometrii ma szczególne znaczenie u pacjentów po wcześniejszych operacjach okulistycznych, na przykład laserowej korekcji wzroku, ponieważ standardowe wzory obliczeniowe mogą wtedy dawać mniej precyzyjne wyniki. W takich przypadkach lekarz stosuje dodatkowe formuły, dostosowane do nietypowej budowy oka.

Biometria oka w OneDayClinic

W OneDayClinic biometria jest stałym elementem kwalifikacji do operacji zaćmy oraz refrakcyjnej wymiany soczewki. Wykonujemy ją skanerem DNEye, urządzeniem o wysokiej dokładności pomiarowej, które analizuje długość gałki ocznej, moc rogówki, głębokość komory przedniej i tylnej oraz wielkość źrenicy.

Badanie odbywa się w naszych placówkach we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu oraz w czeskiej Ostrawie. Zabiegi usunięcia zaćmy w OneDayClinic są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a przeprowadziliśmy ich już ponad 10 tysięcy.

Precyzja pomiaru procentuje po zabiegu

Precyzyjny pomiar parametrów oka przed operacją zaćmy bezpośrednio przekłada się na jakość widzenia po zabiegu. Biometria pozwala dobrać soczewkę dopasowaną do budowy Twojego oka, dlatego stanowi jeden z najważniejszych etapów przygotowania do operacji. Im dokładniejsze dane wejściowe, tym mniejsze ryzyko, że po zabiegu będziesz potrzebować dodatkowej korekcji wzroku.

Artykuł Biometria oka przed operacją zaćmy – na czym polega badanie? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest zaćma i jak się rozwija?

Zaćma, nazywana też kataraktą, to zmętnienie soczewki oka. Soczewka w zdrowym oku jest przezroczysta i pozwala światłu swobodnie docierać do siatkówki. Gdy traci przejrzystość, obraz staje się rozmyty, a Twoje widzenie z czasem coraz bardziej się pogarsza.

Choroba rozwija się najczęściej po 60. roku życia, choć pierwsze zmiany w budowie soczewki mogą zaczynać się już po czterdziestce. W około 95% przypadków przyczyną jest naturalny proces starzenia się tkanek oka. Rzadziej zaćma pojawia się wcześniej, na przykład w wyniku urazu, długotrwałego stosowania niektórych leków, cukrzycy lub innych chorób ogólnoustrojowych.

Proces postępuje zwykle powoli, czasem przez wiele lat, i może dotyczyć jednego lub obu oczu. Dlatego wczesne objawy łatwo zbagatelizować, tłumacząc je zmęczeniem oczu albo potrzebą wymiany okularów. Regularne badania wzroku pozwalają wychwycić zmiany na etapie, gdy leczenie jest prostsze, a dyskomfort mniejszy.

Objawy zaćmy, które powinny Cię zaniepokoić

Pierwsze objawy zaćmy bywają subtelne i łatwo je pomylić ze zwykłym zmęczeniem wzroku. Zwróć uwagę na kilka sygnałów, które powtarzają się częściej niż wcześniej:

• obraz traci ostrość, jakbyś patrzył przez zabrudzoną szybę lub mgłę,
• kolory wydają się mniej intensywne, bardziej wyblakłe niż kiedyś,
• lepiej widzisz o zmierzchu lub w pochmurny dzień niż w pełnym słońcu,
• trudniej Ci ocenić odległość, na przykład podczas schodzenia po schodach,
• prowadzenie samochodu wieczorem staje się coraz bardziej męczące,
• pojawia się podwójne widzenie w jednym oku,
• oczy szybciej się męczą przy czytaniu lub pracy przy komputerze.

Objawy zwykle narastają stopniowo. Jeśli zauważasz u siebie kilka z powyższych sygnałów jednocześnie, to dobry moment, żeby umówić się na badanie okulistyczne, zanim pogorszenie wzroku zacznie utrudniać codzienne funkcjonowanie.

Jak wygląda domowy test na zaćmę?

Domowy test na zaćmę nie zastąpi badania u specjalisty, ale pomaga zorientować się, czy Twoje objawy są niepokojące. Możesz zacząć od kilku prostych obserwacji.

Zasłoń jedno oko i spójrz na ten sam obiekt najpierw jednym, potem drugim okiem. Porównaj ostrość i intensywność kolorów. Różnica między oczami często sygnalizuje problem w jednym z nich. Sprawdź też, jak widzisz źródła światła wieczorem, na przykład reflektory samochodów. Wyraźna poświata lub oślepiające rozbłyski wokół świateł to również częsty objaw zaćmy.

Spróbuj przeczytać drobny druk w gazecie lub książce przy dobrym oświetleniu, a następnie w półmroku. Wyraźna różnica w czytelności tekstu bywa sygnałem pogarszającej się ostrości wzroku. Zwróć uwagę, czy kolory na co dzień wydają Ci się mniej żywe niż wcześniej, na przykład na zdjęciach lub w naturze.

Żaden z tych testów nie daje pewnej diagnozy. To wskazówki, które pomagają zdecydować, czy zgłosić się na wizytę do okulisty.

Test Amslera a diagnostyka zaćmy

Test Amslera to prosta siatka z czarnych linii i punktem centralnym, stosowana głównie do wykrywania zmian w plamce żółtej, czyli obszarze siatkówki odpowiedzialnym za ostre widzenie centralne. Patrząc jednym okiem na punkt na środku siatki, sprawdzasz, czy linie wydają się proste, czy może faliste, przerwane lub zniekształcone.

Test Amslera nie służy bezpośrednio do wykrywania zaćmy, ponieważ dotyczy funkcji siatkówki, a nie przejrzystości soczewki. Ma jednak praktyczne znaczenie przy różnicowaniu przyczyn pogorszenia wzroku. Zniekształcenia linii w teście Amslera mogą wskazywać na problem z siatkówką, na przykład zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem, a nie z samą soczewką.

Podczas kompleksowego badania okulistycznego lekarz zwykle wykorzystuje kilka metod diagnostycznych jednocześnie, żeby ustalić dokładną przyczynę pogorszenia widzenia. Dzięki temu unikasz sytuacji, w której leczenie zaćmy nie przynosi oczekiwanej poprawy, ponieważ rzeczywistym źródłem problemu było co innego.

Kiedy domowy test nie wystarczy?

Samodzielna obserwacja objawów ma wyraźne granice. Nie pozwala ocenić stopnia zmętnienia soczewki, stanu siatkówki ani ciśnienia wewnątrz oka. Nie odróżnia też zaćmy od innych schorzeń dających podobne objawy, na przykład jaskry, zwyrodnienia plamki żółtej czy retinopatii cukrzycowej.

Do okulisty zgłoś się bez zwłoki, jeśli pogorszenie wzroku pojawiło się nagle, towarzyszy mu ból oka, silne zaczerwienienie lub widzisz błyski i nagły przyrost liczby mętów w polu widzenia. Te objawy mogą wskazywać na stan wymagający pilnej interwencji, niezwiązany bezpośrednio z zaćmą.

Nawet jeśli objawy narastają powoli, regularne kontrole okulistyczne po 40. roku życia pozwalają wychwycić zmiany, zanim zaczną znacząco ograniczać codzienne funkcjonowanie. Profesjonalne badanie, a nie domowy test, jest jedynym sposobem na potwierdzenie diagnozy.

Diagnostyka zaćmy w gabinecie okulistycznym

Pełna diagnostyka zaćmy zaczyna się od wywiadu z lekarzem, który pyta o objawy, tempo ich narastania oraz choroby towarzyszące, na przykład cukrzycę. Następnie wykonywane jest badanie ostrości wzroku oraz ocena soczewki w lampie szczelinowej, urządzeniu pozwalającym obejrzeć struktury oka pod dużym powiększeniem.

Lekarz sprawdza też ciśnienie wewnątrzgałkowe i ocenia dno oka, żeby wykluczyć inne przyczyny pogorszenia widzenia. Jeśli zmętnienie soczewki zostanie potwierdzone, a dyskomfort utrudnia Ci codzienne funkcjonowanie, kolejnym krokiem jest kwalifikacja do zabiegu.

Badanie kwalifikacyjne obejmuje między innymi biometrię oka, czyli precyzyjny pomiar długości gałki ocznej, krzywizny rogówki i głębokości komory przedniej. Te dane pozwalają dobrać odpowiednią soczewkę wewnątrzgałkową jeszcze przed operacją.

Leczenie zaćmy w OneDayClinic

Jeśli badanie potwierdzi zaćmę, a zmętnienie soczewki ogranicza Twoją codzienną aktywność, proponujemy zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu zmętniałej soczewki i zastąpieniu jej sztucznym implantem. Operacja trwa około 20 do 30 minut, wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i nie wymaga hospitalizacji.

Zabieg polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia, nie większego niż 3 milimetry, rozbiciu zmętniałej soczewki metodą fakoemulsyfikacji i wszczepieniu nowej soczewki wewnątrzgałkowej. Do wyboru masz soczewki jednoogniskowe, wieloogniskowe, w tym trifokalne, soczewki typu EDOF o wydłużonej głębi ostrości oraz toryczne, korygujące astygmatyzm.

Zabiegi usunięcia zaćmy w OneDayClinic są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, a przeprowadziliśmy ich już ponad 10 tysięcy. Działamy od ponad 10 lat w siedmiu klinikach w Polsce i Czechach, między innymi we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu i Ostrawie.

Dlaczego wczesna diagnostyka ma znaczenie?

Objawy zaćmy rozwijają się powoli, dlatego łatwo je zignorować przez długi czas. Domowa obserwacja pomaga zauważyć niepokojące sygnały, ale tylko badanie u okulisty daje pewność, co się dzieje z Twoim wzrokiem. Im wcześniej zgłosisz się na diagnostykę, tym prostsze i mniej stresujące będzie ewentualne leczenie, a decyzję o dalszych krokach podejmiesz ze spokojem, na podstawie konkretnych wyników.

Artykuł Test na zaćmę – jak rozpoznać pierwsze objawy samemu? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

RayOne EMV – czym różni się od klasycznej soczewki jednoogniskowej?

Podczas operacji zaćmy zmętniała naturalna soczewka oka zostaje zastąpiona sztuczną soczewką wewnątrzgałkową.Klasyczna soczewka jednoogniskowa zapewnia ostre widzenie przede wszystkim na jedną wybraną odległość – najczęściej do dali. RayOne EMV została natomiast zaprojektowana tak, aby poszerzyć zakres widzenia od dali w kierunku odległości pośrednich.

Co oznacza to w codziennym życiu?

Widzenie na średnie odległości wykorzystujemy m.in. podczas:

• pracy przy komputerze,
• przygotowywania posiłków,
• wykonywania codziennych prac w domu,
• patrzenia na deskę rozdzielczą samochodu,
• korzystania z przedmiotów znajdujących się w zasięgu kilku kroków.

To właśnie większa funkcjonalność widzenia w codziennych sytuacjach jest jedną z najważniejszych cech RayOne EMV.

Dobry wzrok do dali i więcej możliwości na co dzień

RayOne EMV należy do grupy soczewek określanych jako Enhanced Monofocal. Najprościej mówiąc: jest to soczewka jednoogniskowa, która oferuje szerszy zakres widzenia niż klasyczne rozwiązanie jednoogniskowe.Według producenta RayOne EMV może zapewniać do 1,5 dioptrii zakresu ogniskowania przy odpowiednim planowaniu korekcji.
Dla pacjenta ważniejszy od samego parametru jest jego praktyczny efekt – wsparcie widzenia na średnie odległości przy zachowaniu dobrego widzenia do dali.

RayOne EMV nie jest przy tym soczewką wieloogniskową i nie dzieli światła pomiędzy kilka oddzielnych ognisk. Producent wskazuje, że jej konstrukcja pozwala zachować czułość kontrastową oraz profil zjawisk świetlnych zbliżony do standardowych soczewek jednoogniskowych.

Czy po RayOne EMV potrzebne są okulary?

Mogą być potrzebne, szczególnie do czytania i innych czynności wykonywanych z bliska. RayOne EMV nie jest soczewką wieloogniskową i jej zadaniem nie jest zapewnienie pełnego zakresu widzenia bez okularów.
Jej korzyść jest inna – w porównaniu z klasyczną soczewką jednoogniskową poszerza zakres widzenia w kierunku odległości pośrednich.
Dlatego może być interesującym rozwiązaniem dla osób, które chcą dobrze widzieć do dali, ale jednocześnie zależy im na większej swobodzie podczas wielu codziennych czynności.

RayOne EMV na NFZ – bez dopłaty do soczewki

W OneDayClinic soczewka RayOne EMV jest dostępna dla kwalifikujących się pacjentów w ramach operacji zaćmy finansowanej przez NFZ – bez dopłaty do soczewki.

Możliwość zastosowania RayOne EMV jest oceniana podczas kwalifikacji do operacji. Pod uwagę brane są wyniki badań, stan oka oraz indywidualne potrzeby wzrokowe pacjenta. Dzięki temu wybór soczewki może uwzględniać nie tylko parametry medyczne, ale również to, jak pacjent korzysta ze wzroku na co dzień.

OneDayClinic organizuje transport na operację zaćmy

Operacje zaćmy OneDayClinic wykonywane są w klinice w Ostrawie. OneDayClinic organizuje transport na zabieg z różnych miejsc w Polsce.
Koszt przejazdu zależy od miejsca wyjazdu i aktualnej organizacji transportu. W wybranych terminach i regionach dostępne mogą być również przejazdy bezpłatne.
OneDayClinic zapewnia także badanie kontrolne w terminie 14–28 dni po operacji oraz bezpłatny transport na organizowaną wizytę kontrolną.

Dla kogo RayOne EMV może być dobrym rozwiązaniem?

RayOne EMV może być warta rozważenia przez pacjentów, którzy:

• chcą skorzystać z operacji zaćmy finansowanej przez NFZ,
• zależy im na dobrym widzeniu do dali,
• chcieliby również wsparcia widzenia na średnie odległości,
• korzystają z komputera lub są aktywni w codziennym życiu,
• akceptują możliwość korzystania z okularów, szczególnie do bliży.

Ostateczny wybór soczewki powinien być zawsze poprzedzony badaniem kwalifikacyjnym.

RayOne EMV w OneDayClinic – więcej możliwości w ramach NFZ

RayOne EMV łączy dobre widzenie do dali z poszerzonym zakresem widzenia w kierunku odległości pośrednich, które wykorzystujemy podczas wielu codziennych czynności. Dla pacjentów OneDayClinic ważna jest również możliwość skorzystania z tej soczewki w ramach operacji zaćmy finansowanej przez NFZ, bez dopłaty do soczewki.
Jeśli zastanawiasz się, jaka soczewka może być odpowiednia dla Ciebie, skontaktuj się z OneDayClinic i umów kwalifikację do operacji zaćmy. Podczas wizyty dostępne możliwości zostaną omówione indywidualnie.

Chcesz poznać również inne dostępne rozwiązania?

OneDayClinic oferuje różne rodzaje soczewek wewnątrzgałkowych – od soczewek dostępnych w ramach NFZ po rozwiązania o szerszym zakresie widzenia.

Zobacz pełną ofertę soczewek wewnątrzgałkowych OneDayClinic i porównaj dostępne możliwości: link

Artykuł RayOne EMV na NFZ – soczewka z poszerzonym zakresem widzenia. Co warto o niej wiedzieć? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Dlaczego niektóre leki są niebezpieczne dla osób z jaskrą?

Zagrożenie dotyczy głównie dwóch mechanizmów. Pierwszy to rozszerzenie źrenicy, czyli mydriaza. U osób z wąskim kątem przesączania rozszerzona źrenica może dosłownie zablokować odpływ cieczy wodnistej z oka i wywołać ostry atak jaskry, czyli nagły, bardzo bolesny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Drugi mechanizm to bezpośredni wpływ leku na produkcję cieczy wodnistej lub na jej odpływ, niezależnie od budowy kąta przesączania. Dotyczy to głównie sterydów stosowanych przez dłuższy czas.

Nie każdy lek działa tak samo groźnie u każdego pacjenta. Duże znaczenie ma to, jaki masz typ jaskry i jak zbudowany jest kąt przesączania w Twoim oku. Osoby z jaskrą otwartego kąta są znacznie mniej narażone na nagłe skoki ciśnienia po lekach rozszerzających źrenicę niż osoby z kątem wąskim, choć obie grupy powinny zachować ostrożność przy sterydach.

Dlatego ostateczną ocenę bezpieczeństwa danego leku najlepiej skonsultować z okulistą, który zna Twoją dokumentację, typ jaskry i wyniki ostatnich badań kąta przesączania.

Leki przeciwwskazane w jaskrze z wąskim kątem przesączania

Jeśli masz rozpoznaną jaskrę z wąskim lub zamkniętym kątem przesączania, największe ryzyko niosą leki o działaniu antycholinergicznym, czyli takie, które rozszerzają źrenicę lub zmniejszają napięcie mięśni gładkich w organizmie. Należą do nich między innymi:

• niektóre leki stosowane w chorobach układu oddechowego i przewodu pokarmowego o działaniu rozkurczowym,
• leki przeciwhistaminowe starszej generacji, stosowane na alergię,
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
• krople do oczu rozszerzające źrenicę, stosowane w niektórych badaniach okulistycznych.

Jeśli masz wąski kąt przesączania, poinformuj o tym każdego lekarza, u którego się leczysz, nie tylko okulistę. Ta informacja powinna też trafić do dokumentacji medycznej i na listę Twoich stałych rozpoznań.

Sterydy a wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego

Glikokortykosteroidy, potocznie zwane sterydami, potrafią podnosić ciśnienie w oku niezależnie od budowy kąta przesączania. Dotyczy to sterydów doustnych, wziewnych stosowanych w astmie, maści na skórę oraz kropli i maści do oczu.

Część osób reaguje na sterydy silniejszym wzrostem ciśnienia niż inne, dlatego lekarze mówią o tak zwanych steroid responderach. Jeśli chorujesz na jaskrę i musisz przyjmować sterydy z innego powodu, na przykład z powodu choroby autoimmunologicznej lub astmy, poinformuj o tym swojego okulistę. Może zalecić częstsze kontrole ciśnienia w trakcie takiej terapii.

Leki na przeziębienie i alergię

Popularne preparaty na przeziębienie często zawierają pseudoefedrynę, substancję obkurczającą naczynia błony śluzowej nosa. Pseudoefedryna działa też na inne mięśnie gładkie w organizmie i u osób z wąskim kątem przesączania może przyczynić się do rozszerzenia źrenicy.

Podobne ryzyko dotyczy niektórych kropli do nosa zawierających pochodne atropiny lub substancje o zbliżonym działaniu. Jeśli masz jaskrę z wąskim kątem, przed sięgnięciem po lek na katar lub alergię dostępny bez recepty, zapytaj farmaceutę lub lekarza, czy dany preparat jest dla Ciebie bezpieczny.

Czy paracetamol jest bezpieczny przy jaskrze?

Paracetamol uznaje się za lek bezpieczny dla osób z jaskrą. Nie wpływa istotnie na ciśnienie wewnątrzgałkowe i nie działa rozszerzająco na źrenicę, dlatego zwykle jest pierwszym wyborem przy bólu głowy czy gorączce u pacjentów z tym rozpoznaniem. Jak w przypadku każdego leku, dawkowanie powinno być zgodne z ulotką, a przy chorobach wątroby lub nerek konieczna bywa konsultacja z lekarzem.

Inne leki i substancje wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, zwykle nie stanowią bezpośredniego zagrożenia w jaskrze, choć przy długotrwałym i wysokodawkowym stosowaniu dobrze jest obserwować, jak reaguje Twoje ciśnienie w oku, zwłaszcza jeśli masz jaskrę trudną do wyrównania.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wspomniane już przy okazji jaskry z wąskim kątem, mają wyraźne działanie antycholinergiczne i mogą wywołać ostry atak choroby. Ostrożności wymagają też niektóre leki stosowane w chorobie Parkinsona oraz część leków uspokajających.

Osobną kwestią jest palenie papierosów. Nikotyna obkurcza naczynia krwionośne, w tym te zaopatrujące nerw wzrokowy, co dodatkowo obciąża oko już osłabione jaskrą. Nadmierne spożycie alkoholu również nie sprzyja stabilnemu ciśnieniu wewnątrzgałkowemu.

Kiedy skonsultować przyjmowanie leku z okulistą?

Zapytaj okulistę o bezpieczeństwo nowego leku zawsze wtedy, gdy:

• lekarz innej specjalności przepisuje Ci lek po raz pierwszy, a Ty masz rozpoznaną jaskrę,
• sięgasz po preparat dostępny bez recepty na przeziębienie, alergię lub bezsenność,
• masz rozpoznaną jaskrę z wąskim lub zamkniętym kątem przesączania,
• czekasz na zabieg lub badanie wymagające podania kropli rozszerzających źrenicę.

Najprostszym rozwiązaniem jest noszenie przy sobie informacji o rozpoznanej jaskrze i jej typie, na przykład w formie notatki w telefonie. Dzięki temu każdy lekarz, u którego się leczysz, może szybko sprawdzić, czy planowany lek jest dla Ciebie bezpieczny.

Przed planowanym zabiegiem lub badaniem, które wymaga podania kropli rozszerzających źrenicę, poinformuj personel o rozpoznaniu jaskry jeszcze przed rejestracją na wizytę. Dzięki temu lekarz może dobrać bezpieczniejszy lek lub zaplanować dodatkową kontrolę ciśnienia po badaniu.

Kiedy warto zdecydować się na leczenie okulistyczne

Bezpieczne dawkowanie leków przy jaskrze zależy od typu Twojej choroby i budowy kąta przesączania w oku, dlatego każdą wątpliwość najlepiej wyjaśnić na miejscu, podczas wizyty. W placówkach OneDayClinic we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu i Ostrawie możesz wykonać pełną diagnostykę jaskry, w tym gonioskopię, pomiar ciśnienia i badanie OCT, oraz porozmawiać z okulistą o lekach, które przyjmujesz na co dzień.

Artykuł Jakich leków nie stosować przy jaskrze? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest rubeoza tęczówki?

Rubeoza tęczówki to obecność nieprawidłowych, nowo powstałych naczyń krwionośnych na powierzchni tęczówki, czyli kolorowej części oka otaczającej źrenicę. W zdrowym oku tęczówka nie ma takich naczyń na swojej powierzchni. Ich pojawienie się to znak, że gdzieś w oku brakuje tlenu.

Zmiana zaczyna się zwykle od brzegu źrenicy w postaci drobnych, czerwonawych naczynek. Bez leczenia rozrasta się w stronę obwodu tęczówki i sięga kąta przesączania, czyli miejsca, przez które z oka odpływa ciecz wodnista. To właśnie tam rubeoza zamienia się w realne zagrożenie dla wzroku.

Choroby naczyniowe siatkówki jako przyczyny?

Rubeoza tęczówki nigdy nie pojawia się bez powodu. Zawsze stoi za nią choroba, która ogranicza dopływ krwi do siatkówki. Najczęstsze przyczyny to:

• cukrzyca, a dokładnie zaawansowana retinopatia cukrzycowa proliferacyjna,
• zakrzep żyły środkowej siatkówki, zwłaszcza jego postać niedokrwienna,
• zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki,
• zwężenie tętnicy szyjnej i związany z nim zespół niedokrwienny oka.

Jeśli chorujesz na cukrzycę od wielu lat lub przebyłeś epizod zakrzepu żyły siatkówki, jesteś w grupie podwyższonego ryzyka. Regularne badanie dna oka pozwala wychwycić rubeozę, zanim zacznie dawać jakiekolwiek objawy.

Mechanizm rozwoju od niedokrwienia siatkówki do rubeozy

Proces zaczyna się na poziomie siatkówki, daleko od miejsca, w którym ostatecznie widać jego skutki. Kiedy komórki siatkówki nie dostają wystarczającej ilości tlenu, uruchamiają mechanizm obronny i zaczynają wydzielać czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, czyli VEGF.

VEGF krąży w płynach wewnątrz oka i dociera do przedniego odcinka, gdzie znajduje się tęczówka. Tam pobudza powstawanie nowych naczyń, mimo że w tym miejscu naczynia nie powinny się tworzyć. Nowe naczynia są cienkie, kruche i nieszczelne, dlatego łatwo pękają i krwawią.

Z czasem wokół naczyń tworzy się cienka błona włóknisto-naczyniowa. To ona, kurcząc się, zaczyna blokować odpływ cieczy wodnistej z oka i podnosić w nim ciśnienie.

Rubeoza tęczówki a jaskra neowaskularna

Rubeoza tęczówki to pierwszy etap choroby, która w pełni rozwiniętej postaci nosi nazwę jaskry neowaskularnej. Między wystąpieniem przyczyny, na przykład zakrzepu żyły siatkówki, a pojawieniem się pełnoobjawowej jaskry mija zwykle około trzech miesięcy. Z tego powodu w środowisku okulistów choroba bywa nazywana potocznie jaskrą 100 dni.

Ten czas to Twoje okno na reakcję. Jeśli rubeoza zostanie wykryta i leczona wcześnie, jest szansa zatrzymać proces, zanim dojdzie do trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty wzroku.

100 dni funkcjonuje w praktyce klinicznej jako przypomnienie, że po epizodzie naczyniowym w oku, na przykład zakrzepie żyły siatkówki, pacjent powinien mieć zaplanowane badania kontrolne w regularnych odstępach przez kilka kolejnych miesięcy, nawet jeśli nic go nie boli i nic nie zapowiada problemów ze wzrokiem.

Objawy i przebieg choroby

We wczesnym stadium rubeoza tęczówki zwykle nie daje żadnych odczuwalnych objawów. Ciśnienie w oku pozostaje prawidłowe, a zmianę widać dopiero podczas badania lampą szczelinową.

Kiedy nowe naczynia zaczynają blokować kąt przesączania, pojawia się stopniowe pogorszenie widzenia i wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. W zaawansowanym stadium, gdy rozwinie się już jaskra neowaskularna z zamkniętym kątem, dochodzi do silnego bólu oka, zaczerwienienia, obrzęku rogówki i wyraźnego spadku ostrości wzroku. To już stan wymagający pilnej interwencji.

Diagnostyka i badania kontrolne

Rubeozę tęczówki wykrywa się podczas rutynowego badania okulistycznego lampą szczelinową, dlatego regularne wizyty kontrolne mają w tej chorobie ogromne znaczenie. Lekarz ocenia brzeg źrenicy i powierzchnię tęczówki pod dużym powiększeniem, szukając charakterystycznych, drobnych naczynek.

Gonioskopia pozwala sprawdzić, czy zmiany sięgnęły już kąta przesączania. Pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego i badanie OCT nerwu wzrokowego pokazują, czy doszło już do uszkodzeń typowych dla jaskry. U pacjentów z cukrzycą lub po zakrzepie żyły siatkówki lekarz zleca też ocenę dna oka, żeby ustalić zasięg niedokrwienia siatkówki.

W praktyce badania kontrolne po epizodzie naczyniowym w oku obejmują zwykle:

• ocenę tęczówki lampą szczelinową,
• pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego,
• gonioskopię kąta przesączania,
• badanie dna oka i OCT nerwu wzrokowego.

Częstotliwość takich wizyt ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę przyczynę niedokrwienia i tempo zmian w Twoim oku.

Jeśli chorujesz przewlekle na cukrzycę, badanie dna oka i tęczówki powinno być stałym elementem Twoich wizyt kontrolnych, nawet gdy nic Cię nie boli.

Leczenie – iniekcje anty-VEGF i fotokoagulacja laserowa

Leczenie rubeozy tęczówki opiera się na dwóch uzupełniających się metodach.

Iniekcje doszklistkowe z lekami hamującymi działanie VEGF ograniczają dalsze tworzenie się nieprawidłowych naczyń i mogą spowodować ich częściowy zanik. Działają stosunkowo szybko, dlatego często stosuje się je jako pierwszy krok, zwłaszcza przed planowanym zabiegiem laserowym. W OneDayClinic wykonujemy iniekcje doszklistkowe w ramach leczenia schorzeń siatkówki związanych z nadmiernym rozrostem naczyń.

Fotokoagulacja laserowa siatkówki, a dokładnie jej rozległa forma zwana panfotokoagulacją, niszczy niedokrwione obszary siatkówki. Dzięki temu siatkówka przestaje wydzielać VEGF, a nowe naczynia na tęczówce stopniowo się cofają.

Leczeniu towarzyszy zawsze terapia choroby podstawowej, na przykład wyrównanie poziomu cukru u pacjentów z cukrzycą. Bez tego efekty leczenia okulistycznego bywają krótkotrwałe.

Kiedy warto wybrać się na kontrolę wzroku?

Rubeoza tęczówki daje się leczyć skutecznie, jeśli zostanie wykryta odpowiednio wcześnie. Jeśli chorujesz na cukrzycę, miałeś zdiagnozowany zakrzep żyły siatkówki lub po prostu dawno nie byłeś na kontroli okulistycznej, umów się na badanie w placówce OneDayClinic we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu lub Ostrawie. Nasi okuliści ocenią stan tęczówki, dna oka i nerwu wzrokowego, wykorzystując dostępną w klinice diagnostykę OCT i badanie pola widzenia.

Artykuł Czym jest Rubeoza tęczówki i jak prowadzi do jaskry neowaskularnej? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest jaskra neowaskularna?

Jaskra neowaskularna to postać jaskry wtórnej, w której na tęczówce i w kącie przesączania powstają nowe, nieprawidłowe naczynia krwionośne. Te naczynia są kruche i nieszczelne. Z czasem tworzą błonę włóknisto-naczyniową, która blokuje odpływ cieczy wodnistej z oka.

Zablokowany odpływ oznacza gwałtowny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. W klasycznej jaskrze proces uszkodzenia nerwu wzrokowego trwa latami. W postaci neowaskularnej choroba potrafi rozwinąć się w ciągu kilku tygodni od zdarzenia, które ją wywołało.

Ta postać jaskry rzadko pojawia się samodzielnie. Prawie zawsze towarzyszy jej inna choroba oka związana z niedotlenieniem siatkówki. Dlatego leczenie musi obejmować obie sprawy naraz: samą jaskrę i chorobę, która ją wywołała.

Przyczyny powstawania jaskry neowaskularnej

Wspólnym mianownikiem wszystkich przyczyn jest niedokrwienie siatkówki. Kiedy komórki siatkówki nie dostają wystarczającej ilości tlenu, zaczynają wydzielać czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, w skrócie VEGF. Substancja ta pobudza powstawanie nowych naczyń, także w miejscach, w których naczynia nigdy nie powinny się pojawić.

Najczęstsze przyczyny to:

• zakrzep żyły środkowej siatkówki, zwłaszcza jego postać niedokrwienna,
• retinopatia cukrzycowa w zaawansowanym stadium proliferacyjnym,
• zwężenie lub niedrożność tętnicy szyjnej i związany z nią zespół niedokrwienny oka,
• przewlekłe stany zapalne wewnątrz oka,
• rzadziej guzy wewnątrzgałkowe lub następstwa urazów.

Zakrzep żyły środkowej siatkówki uchodzi za najczęstszy punkt wyjścia tej choroby. Jeśli chorujesz na cukrzycę lub miałeś rozpoznany zakrzep żyły siatkówki, regularne kontrole okulistyczne dają Ci realną szansę na wykrycie zmian, zanim dojdzie do poważnego uszkodzenia wzroku.

Objawy i stadia rozwoju choroby

Jaskra neowaskularna rozwija się w trzech etapach, a każdy z nich wygląda inaczej.

Pierwszy etap to rubeoza tęczówki. Na brzegu źrenicy pojawiają się drobne, czerwone naczynka, które stopniowo rozrastają się w stronę obwodu tęczówki. Ciśnienie w oku bywa wtedy jeszcze prawidłowe, a Ty możesz nie odczuwać żadnych dolegliwości.

Drugi etap to jaskra wtórna otwartego kąta. Nowe naczynia zaczynają utrudniać odpływ cieczy wodnistej, więc ciśnienie w oku rośnie. Możesz zauważyć lekkie pogorszenie widzenia.

Trzeci etap to jaskra zamkniętego kąta. Błona włóknisto-naczyniowa kurczy się i przyciąga tęczówkę do rogówki. Ciśnienie skacze nagle do bardzo wysokich wartości, często ponad 40 do 50 mmHg. Pojawia się silny ból oka, zaczerwienienie, zamglenie widzenia, obrzęk rogówki i światłowstręt. To stan wymagający pilnej pomocy okulisty.

Diagnostyka jaskry neowaskularnej

Rozpoznanie stawia się na podstawie kilku badań, które w OneDayClinic wykonujemy w ramach kompleksowej diagnostyki okulistycznej.

Badanie lampą szczelinową pozwala zobaczyć nieprawidłowe naczynia na powierzchni tęczówki, jeszcze zanim pojawią się objawy bólowe. Gonioskopia ocenia stan kąta przesączania i pokazuje, czy nowe naczynia zaczęły go zamykać. Tonometria mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe, a badanie OCT obrazuje strukturę nerwu wzrokowego i pozwala ocenić stopień jego uszkodzenia.

Ponieważ przyczyną choroby jest niemal zawsze niedokrwienie siatkówki, lekarz zleca też ocenę dna oka i, jeśli to możliwe, angiografię naczyń siatkówki. Dzięki temu można ustalić, skąd wzięło się niedotlenienie i jak duży obszar siatkówki jest nim objęty.

Jeśli zauważysz u siebie zaczerwienienie oka, nagłe pogorszenie widzenia lub ból, zwłaszcza gdy chorujesz na cukrzycę, zgłoś się do okulisty jak najszybciej. W tej chorobie liczy się każdy dzień.

Leczenie jaskry neowaskularnej

Leczenie prowadzi się równolegle na kilku frontach i dobiera się je do etapu choroby.

Leczenie zachowawcze obejmuje krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz leki przeciwzapalne łagodzące podrażnienie oka. Miotyki, czyli krople zwężające źrenicę, są w tej chorobie przeciwwskazane, bo mogą nasilić stan zapalny i ból.

Iniekcje doszklistkowe z lekami hamującymi VEGF ograniczają dalsze tworzenie się nieprawidłowych naczyń. Zwykle poprzedzają zabiegi laserowe lub chirurgiczne i zmniejszają ryzyko krwawienia w ich trakcie. W OneDayClinic wykonujemy iniekcje doszklistkowe w ramach leczenia schorzeń siatkówki związanych z nadmiernym rozrostem naczyń.

Leczenie laserowe, zwłaszcza panfotokoagulacja siatkówki, niszczy niedokrwione obszary siatkówki i ogranicza wydzielanie VEGF u źródła. To jedna z najskuteczniejszych metod zatrzymania postępu choroby.

W zaawansowanych stadiach, gdy ciśnienia nie da się opanować inaczej, stosuje się zabiegi chirurgiczne: operacje przetokowe z implantami zastawkowymi lub cyklofotokoagulację, która ogranicza produkcję cieczy wodnistej.

Jaskra neowaskularna – kod ICD-10

Jaskrę neowaskularną klasyfikuje się w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób pod kodem H40.5, opisanym jako jaskra wtórna w przebiegu innych chorób oka. Ten kod pojawia się w Twojej dokumentacji medycznej, jeśli lekarz rozpozna u Ciebie tę postać jaskry, oraz w skierowaniach na dalsze leczenie czy badania.

Rokowania i możliwe powikłania

Rokowanie zależy przede wszystkim od tego, jak szybko choroba zostanie wykryta i jak dobrze uda się opanować schorzenie leżące u jej podstaw, na przykład cukrzycę. Wcześnie wykryta rubeoza tęczówki daje realną szansę na zatrzymanie postępu choroby przed uszkodzeniem nerwu wzrokowego.

Nieleczona jaskra neowaskularna prowadzi do trwałej utraty wzroku w chorym oku. Towarzyszy jej zwykle silny, przewlekły ból, trudny do opanowania zwykłymi środkami przeciwbólowymi. W skrajnych przypadkach, gdy inne metody zawiodą, konieczne bywają zabiegi ograniczające dolegliwości bólowe oka, które utraciło funkcję widzenia.

Dlatego regularne kontrole u okulisty, zwłaszcza przy cukrzycy i chorobach naczyń siatkówki, mają tak duże znaczenie. Pozwalają wychwycić pierwsze naczynka na tęczówce, zanim rozwinie się pełnoobjawowa jaskra.

Kiedy warto skonsultować się z okulistą?

Jeśli chorujesz na cukrzycę, miałeś zakrzep żyły siatkówki lub zauważyłeś niepokojące objawy ze strony oka, umów się na wizytę w jednej z placówek OneDayClinic we Wrocławiu, Opolu, Gliwicach, Oleśnicy, Brzegu lub Ostrawie. Nasi okuliści dysponują sprzętem do badania OCT, pola widzenia i dna oka, dzięki czemu diagnoza może zapaść szybko, a leczenie zacząć się na czas.

Artykuł Czym jest jaskra neowaskularna i jak ją leczyć? pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Leczenie zaćmy w Polsce

Zaćma to choroba, którą można wyleczyć jedynie operacyjnie. Zabieg wszczepienia nowej soczewki (sprawdź rodzaje soczewek) nie jest bardzo skomplikowany, jednak ze względu na konieczność wszczepienia implantu nie należy do najtańszych. Ceny w województwie śląskim wahają się między 3 a 7 tysiącami złotych. Zaćmę można zoperować również na koszt Narodowego Funduszu Zdrowia, jednak tu pojawia się problem zupełnie innej wagi – w ramach refundacji można otrzymać tylko soczewkę sferyczną jednoogniskową białą o podstawowych parametrach. Standardowa soczewka sferyczna to obecnie jeden z najpopularniejszych implantów wykorzystywanych do operacji zaćmy, właśnie z racji dużej dostępności. Jest soczewką jednoogniskową, czyli skupia promienie świetlne wyłącznie w jednym miejscu. Ten rodzaj soczewek wiąże się z pewnymi ograniczeniami – zazwyczaj umożliwia widzenie z daleka, zaś do patrzenia z bliskiej odległości, np. do pracy przy komputerze lub czytania trzeba zakładać okulary korekcyjne. Ich budowa nie pozwala także na korekcję wad wzroku takich jak astygmatyzm. Dodatkowo soczewki sferyczne jednoogniskowe ograniczają widzenie w ciężkich warunkach, np. w ciemności.

Jeśli zaćma dotyczy także Ciebie i planujesz w najbliższym czasie operację, warto zastanowić się nad wyborem soczewek ponadstandardowych, czyli asferycznych z filtrem światła niebieskiego. W porównaniu do implantów finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia mają znacznie więcej zalet. Po pierwsze, soczewki ponadstandardowe posiadają filtr światła niebieskiego chroniący oko przed nieodwracalnymi chorobami siatkówki, takimi jak zwyrodnienie plamki żółtej. Ponadto dzięki wykorzystaniu nowoczesnej technologii w pozwalają na korekcję astygmatyzmu, a nawet całkowite zrezygnowanie z korekcji okularowej! Zakup implantu w ramach operacji zaćmy to inwestycja do końca życia, dlatego nie warto oszczędzać na swoim zdrowiu i zdecydować się na implanty ponadstandardowe. Stosunek ich jakości do ceny i tak wypada niezwykle korzystnie (istnieje możliwości częściowej refundacji).

Leczenie zaćmy za granicą

W 2014 roku wprowadzona została tak zwana dyrektywa transgraniczna odpowiadająca na potrzeby pacjentów, którzy nie są w stanie zapłacić za zabieg z własnej kieszeni. Zgodnie z jej zasadami, osoba ubezpieczona w Polsce może ubiegać się o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, z których skorzystała poza granicami Polski w dowolnym kraju Unii Europejskiej. Warto dodać, iż opiekę tę mogła pozyskać zarówno w publicznym, jak i prywatnym systemie opieki zdrowotnej. Wiele osób wykorzystuje dyrektywę właśnie pod kątem leczenia chorób takich jak zaćma.

Znajdująca się zaledwie 80 kilometrów od Katowic Ostrava to miejsce, w którym działa OneDayClinic – polska klinika okulistyczna zlokalizowana na terenie Czech. Wybierając zabieg u nas, masz szansę na operację w krótkim czasie, a jej koszty pokryje Narodowy Fundusz Zdrowia. To obecnie ciekawa alternatywa dla zabiegów w województwach takich jak Śląsk – co roku o zwrot kosztów ubiega się nawet kilka tysięcy pacjentów. Zamiast decydować się na leczenie zaćmy na Śląsku, można uzyskać profesjonalne wsparcie zaledwie godzinę drogi od Katowic.
Leczenie zaćmy za granicą to dziś dla wielu Polaków jedyna szansa na poprawę jakości wzroku i zmniejszenie ryzyka jego całkowitej utraty. Jeśli Ty również zmagasz się z problemem pogarszającego się wzroku, koniecznie udaj się do lekarza celem zdiagnozowania zaćmy. Jej wczesne wykrycie to Twoja jedyna szansa na powrót do pełnej sprawności.

Artykuł Możliwości leczenia i operacji zaćmy na Śląsku pochodzi z serwisu OneDayClinic.

Czym jest zaćma i dlaczego wymaga leczenia?

Zaćma to zmętnienie naturalnej soczewki oka, przez które światło nie dociera prawidłowo do siatkówki. W efekcie obraz staje się coraz bardziej rozmyty, blady i pozbawiony kontrastu. Proces ten rozwija się stopniowo, dlatego wielu pacjentów przez długi czas nie zdaje sobie sprawy ze skali problemu, przypisując pogorszenie widzenia zmęczeniu oczu lub potrzebie nowych okularów.

W przeciwieństwie do wielu innych schorzeń okulistycznych zaćma nie cofa się samoistnie i nie da się jej wyleczyć kroplami ani suplementami. Jedyną skuteczną metodą pozostaje zabieg operacyjny polegający na usunięciu zmętniałej soczewki i zastąpieniu jej soczewką wewnątrzgałkową. Im dłużej pacjent zwleka z decyzją o operacji, tym bardziej zaawansowane stają się zmiany w oku, co może wpływać zarówno na przebieg samego zabiegu, jak i na tempo powrotu do pełnej sprawności wzrokowej.

Stopniowe pogorszenie jakości widzenia

Pierwszą i najbardziej odczuwalną konsekwencją nieleczonej zaćmy jest postępujące pogorszenie ostrości wzroku. Na początku pacjent zauważa większą wrażliwość na światło, trudności w prowadzeniu samochodu po zmroku oraz problemy z odczytywaniem drobnego druku. Z czasem obraz staje się coraz bardziej zamglony, a kontrast i nasycenie kolorów wyraźnie słabną.

Zaawansowana zaćma prowadzi do znacznego ograniczenia codziennego funkcjonowania. Pacjenci zgłaszają trudności w rozpoznawaniu twarzy, czytaniu, oglądaniu telewizji czy poruszaniu się po nieznanym terenie. W skrajnych przypadkach zmętnienie soczewki może być na tyle duże, że pacjent widzi jedynie zarysy kształtów lub reaguje wyłącznie na światło. Taki stan istotnie zwiększa ryzyko upadków i wypadków, szczególnie u osób starszych, dla których dobre widzenie ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo w domu i poza nim.

Ryzyko powikłań przy zaawansowanej zaćmie

Nieleczona zaćma, która osiąga bardzo zaawansowane stadium, określane jako zaćma przejrzała, może prowadzić do powikłań wykraczających poza samo pogorszenie widzenia. Soczewka w tym stanie staje się twardsza i bardziej krucha, co utrudnia jej usunięcie podczas operacji i może wydłużać czas samego zabiegu oraz okres rekonwalescencji.

Do możliwych powikłań zaawansowanej, długo nieleczonej zaćmy należą:

• jaskra wtórna, wywołana zwiększonym ciśnieniem wewnątrz oka na skutek pęcznienia zmętniałej soczewki,
• zapalenie błony naczyniowej oka, będące reakcją na uwalnianie się białek z uszkodzonej soczewki,
• zwiększone ryzyko powikłań śródoperacyjnych, wynikające z twardszej konsystencji soczewki,
• trudniejsza rehabilitacja wzrokowa po zabiegu, ze względu na dłuższe przyzwyczajanie się oka do nowych warunków.

Powikłania te nie pojawiają się u każdego pacjenta, jednak ryzyko ich wystąpienia rośnie wraz ze stopniem zaawansowania zaćmy. Regularne kontrole okulistyczne pozwalają zaplanować operację na etapie, który minimalizuje to ryzyko.

Zaćma a ryzyko całkowitej utraty wzroku

Zaćma sama w sobie prowadzi do stopniowego, ale w większości przypadków odwracalnego pogorszenia widzenia. Problem pojawia się wtedy, gdy pacjent zwleka z leczeniem przez wiele lat, a soczewka osiąga stadium zaćmy przejrzałej lub przezaćmiałej. W takich sytuacjach zmętniała soczewka może powodować wtórne uszkodzenia struktur oka, w tym trwałe podwyższenie ciśnienia śródgałkowego prowadzące do jaskry wtórnej.

Nieleczona jaskra wtórna, będąca konsekwencją zaawansowanej zaćmy, może z kolei prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i trwałej utraty widzenia. To właśnie połączenie tych dwóch schorzeń, a nie sama zaćma, stanowi największe zagrożenie dla wzroku pacjenta. Dlatego tak ważne jest, aby nie odkładać leczenia zaćmy w nieskończoność, licząc na to, że objawy ustabilizują się same.

Jak zaćma wpływa na codzienne funkcjonowanie?

Pogorszenie widzenia spowodowane zaćmą ma wpływ nie tylko na zdrowie oczu, ale też na jakość życia w szerszym sensie. Trudności w czytaniu, prowadzeniu samochodu czy rozpoznawaniu twarzy bliskich osób mogą prowadzić do stopniowego ograniczania aktywności społecznej i zawodowej.

Do najczęstszych konsekwencji zaawansowanej, nieleczonej zaćmy w codziennym życiu należą:

• rezygnacja z prowadzenia samochodu, zwłaszcza po zmroku,
• ograniczenie czytania i innych czynności wymagających precyzyjnego widzenia,
• większe ryzyko upadków i urazów, szczególnie u osób starszych,
• trudności w wykonywaniu pracy zawodowej wymagającej dobrego wzroku,
• pogorszenie samopoczucia psychicznego związane z utratą niezależności.

Wczesna decyzja o operacji zaćmy pozwala uniknąć wielu z tych ograniczeń i wrócić do pełnej aktywności znacznie szybciej niż w przypadku leczenia zaawansowanych zmian.

Kiedy zgłosić się do okulisty?

Nie trzeba czekać, aż zaćma znacząco ograniczy widzenie, żeby umówić się na konsultację okulistyczną. Regularne badania wzroku po pięćdziesiątym roku życia pozwalają wykryć pierwsze zmiany w soczewce, zanim zaczną one wpływać na codzienne funkcjonowanie.

Sygnałami, które powinny skłonić do wizyty u okulisty, są między innymi:

• rosnąca wrażliwość na światło i olśnienie podczas jazdy samochodem,
• stopniowe zamazywanie się obrazu, mimo używania okularów korekcyjnych,
• osłabienie kontrastu i nasycenia kolorów,
• trudności w czytaniu drobnego druku przy dobrym oświetleniu,
• konieczność coraz częstszej zmiany mocy okularów.

Im wcześniej zaćma zostanie zdiagnozowana, tym łatwiej zaplanować leczenie na etapie, który daje najlepsze rokowania co do szybkiego powrotu do sprawności wzrokowej po operacji.

Leczenie zaćmy jako sposób na uniknięcie powikłań

Jedynym skutecznym sposobem na zatrzymanie postępu zaćmy i związanych z nią zagrożeń jest operacja usunięcia zmętniałej soczewki. Zabieg ten, wykonywany metodą fakoemulsyfikacji, polega na rozbiciu zmętniałej soczewki falami ultradźwiękowymi i zastąpieniu jej soczewką wewnątrzgałkową. Trwa zwykle kilkanaście minut, wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i nie wymaga hospitalizacji.

Wykonanie operacji na wcześniejszym etapie zaawansowania zaćmy zwykle wiąże się z krótszym czasem zabiegu, mniejszym ryzykiem powikłań oraz szybszą rekonwalescencją. Skuteczność leczenia zależy od ogólnego stanu oka oraz ewentualnych chorób współistniejących, dlatego decyzję o terminie operacji warto podejmować wspólnie z lekarzem prowadzącym, najlepiej zanim objawy zaczną istotnie ograniczać codzienne funkcjonowanie.

Nieleczona zaćma nie ustępuje samoistnie

Nieleczona zaćma nie ustępuje samoistnie i z czasem prowadzi do coraz większego ograniczenia widzenia, a w zaawansowanych stadiach może wiązać się z ryzykiem poważniejszych powikłań, w tym jaskry wtórnej. Regularne kontrole okulistyczne i wczesna decyzja o operacji pozwalają uniknąć tych zagrożeń oraz szybciej wrócić do pełnej sprawności wzrokowej.

Jeśli zauważasz u siebie objawy opisane w tym artykule, zapraszamy na konsultację do jednej z placówek OneDayClinic. Nasi okuliści przeprowadzą pełną diagnostykę i pomogą ustalić najlepszy moment na operację zaćmy, refundowaną przez NFZ i przeprowadzaną przez doświadczonych chirurgów, którzy wykonali już ponad 16 000 takich zabiegów.

Artykuł Czym grozi nieleczona zaćma? pochodzi z serwisu OneDayClinic.